Rozdział XIII - Kim jest oprawca? Who is the torturer?

Następnego dnia obudziłam się w swoim pokoju przykryta kołdrą. Jak to każdego ranka oczywiście wołałam Maxa i wykonywał on swoją codzienną czynność - przywożenie mi "kładu" - tak to nazwał Lukas po wczorajszym filmie, który był o kładach. Według Lukasa mój kład jest na tyle dobry by ścigać się z tymi mniej profesionalnymi tak czyli tymi prawdziwymi kładami. Męska wyobraźnia nie zna granic. Poszliśmy na szybkie śniadanko wszyscy we trójkę, gdyż Ewa jeszcze spała. Zrobiłam na musli, ale jak to stwierdził brunet nie będzie ich jadł bo są za bardzo babskie, więc zrobił sobie bardziej męskie śniadanie - płatki z mlekiem. Po zakończeniu przeze mnie posiłku ruszyłam w stronę pokoju by zanieść musli Ewie. Otworzyłam najciszej drzwi jak to było możliwe, ale niestety trzeszczą tak jak by ktoś zgniatał plastikową butelkę. Na szczęście ona już nie spała tylko patrzała się przez okno, a na jej twarz padały promienie, które potrafią oślepić, ale Ewa nie odrywała od nich wzroku, ale gdy tylko usłyszała pisk moich kółek obróciła się szybko w moją stronę zmieniając minę ze spokojnej na przerażoną, ale gdy mnie zauważyła uspokoiła się ponownie po to by znowu lampić się w okno i psując swój najważniejszy narząd zmysłu.
-"Cześć Ewka"- zaczęłam delikatnym tonem na co dziewczyna z powrotem umieściła na mnie wzrok i posłała do mnie coś co przypominało uśmiech - słaby, wymuszony, ale jednak uśmiech. Ciśnienie wzrosło na 400. Bałam się poniekąd tej rozmowy, ale w końcu będzie trzeba,a teraz ukazała się idealna pora na to czyli śniadanie - "Przyniosłam ci musli"- podniosłam miskę na znak, że w niej znajduję się jedzenie. Dziewczyna po raz kolejny przeleciała mnie wzrokiem od góry do dołu przy tym pokazując swój prawdziwy promienny uśmiech tak jakby przeszła szybą metamorfozę.
-"Dziękuje Sylwia"- rzekła, gdy podałam jej miskę oraz łyżkę na jej kolana. Tym razem to ja uśmiechnęłam się do niej, gdy pochłaniała jedzenie z tak ogromnym apetytem bo obawiałam się, że nie będzie chciała nic jeść, a przy okazji nie uśmiechać się, ale cieszyłam się, że widzę ją taką jaka było no może jeszcze brakuje jej tego swojego błysku energii, ale jej do tego nie zmuszałam. po prostu cieszyłam się jak głupia, gdy zauważyłam, że zjadła do końca nawet wylizała łyżkę do czysta - "Było bardzo pyszne"- skomentowała przyjaciółka oddając mi brudne naczynia, a ja z miła chęcią odstawiłam je na ziemie, by pogłaskać ją po włosach i policzku. Uśmiechnęłyśmy się do siebie, a nawet zaśmiałyśmy.
-"Widzę, ze humor z rano dopisuje"- spojrzałyśmy w kierunku drzwi, w których stał chłopak. Jego uśmiech również nie schodził z twarzy widząc Ewę szczęśliwą i mnie? - "Jak się spało księżniczko?" -zapytał chłopak całując ją czule i troskliwie - w takich momentach żałuję, że to ja nie mam chłopaka - tak jakby bał się, że jest z porcelany i ją rozbije. Zrobiło mi się ciepło w sercu widząc ten widok, ale niestety trzeba wrócić w rzeczywistość.
-"Ewa wiesz, że musimy porozmawiać i to teraz?"- powiedziałam, a dwa gołąbeczki odsunęły się od siebie, ale przy tym tuląc się z całej siły.
-"Wiem... od czego mam zacząć?"- zapytała dość pewnie Ewa co zaszokowało mnie i bruneta.
-"Może od początku?"- zaproponował jej chłopak przy tym gładząc jej policzek. Czułam się dość nieswojo w towarzystwie tej młodej zakochanej pary, ale cieszyłam się, że Ewa znalazła szczęście w chłopaku , którego kocha.
-"Okej. Więc zaczęło się od tego, że spóźniłam się na autobus do pracy (Ewa dorabia jako kelnerka w małej kafejce. Ona wiem, że pan Smith wszystko opłaca,ale chce się nauczyć samodzielności więc powiedziała, że chce płacić bynajmniej połowę czynszu więc się zgodził), dlatego musiałam iść skrutami, żeby się nie spóźnić" - opowiadała to z taka lekkością i łatwością, że aż szokiem było to, że przydarzyło jej się coś takiego - "Wiem, że to niebezpieczne, ale szef by mnie wyrzucił jakbym kolejny raz się spóźniła, ale niestety nawet nie doszłam na miejsce" - i w tym momencie szala jej spokoju opuściła się gwałtownie w dół. Jej łzy spływał po moich nogach. Na ten widok dostałam ciarek, ale opowiadała dalej - "Gdy weszłam w ostatni odcinek zaułka, który znajduję się blisko restouracji pojawił się..".
-"On.."- Dokończył za nią Lukas tak jakby wiedział na 100 procent, że zna tę osobę.
-"On?"- Powtórzyłam za chłopakiem z zakłopotaniem.
-"Tak...on"- rzekła Ewa - "Cameron..."

The next day I woke up in his room covered with a quilt. How is every morning of course I called Max and he performed his daily activity space - I "deck" - so he called Lukas after yesterday's film, which was about examples. According to Lukas, my example is good enough to race with those less faster so that is the real ples. Men's imagination knows no boundaries. We went for a quick breakfast 'all three of them, because Eve was still asleep. I did on muesli, but as stated brunet won't eat them because they are very womanly, so I took a more masculine breakfast - cereal with milk. After the end of my meal, I moved toward the room to bring the muesli Eve. I opened the door as quietly as possible, but unfortunately creak as if someone zgniatał plastic bottle. Fortunately, she was awake just looked out the window, and her face fell beams that can blind, but Eve kept her eyes of them, but as soon as she heard the screech of my wheels turned quickly in my direction changing face of peaceful terrified but when I saw calmed down again in order to again lampić out the window and disrupting its most important sense organ.
- "Hi Eva" - began a delicate tone on what the girl back to put on my eyes and gave me something that looked like a smile - a weak, strained, but still a smile. The pressure rose to 400. I was afraid of this kind of conversation, but in the end you will have, and now appeared the ideal time for this or breakfast - "I brought you muesli" - picked up the bowl as a sign that it find the food. The girl once again swept me up and down from top to bottom at the same time showing your true radiant smile as if underwent a metamorphosis glass.
- "Thank you Sylvia" - she said, when I gave her a bowl and the spoon on her knee. This time I smiled at her as she devoured the food with such a huge appetite because I was afraid that you will not want to eat anything, and by the way didn't smile, but I was glad that I see her as what was maybe still lacks the his flash of energy, but it isn't forced to. I just enjoyed like a fool when I noticed that she ate until the end even licked the spoon clean - "It was very delicious," - commented a friend giving me dirty dishes, and I with great pleasure I stopped taking them to the ground, to stroke her hair and cheek . Uśmiechnęłyśmy to each other, and even zaśmiałyśmy.
- "I can see the humor of the morning is nice" - we looked towards the door where the boy stood. His smile never left the face of a happy seeing Eve and me? - "How did you sleep princess?" he asked the boy kissing her tenderly and lovingly - in such moments I regret that I don;t have a boyfriend - as if he was afraid that it is made of porcelain and it will crash. I felt the warmth of the heart to see this view, but unfortunately you have to return to reality.
- "Eve, you know, that we need to talk and now?" - I said, and the two lovebirds moved away from each other, but at the same time clinging with all his strength.
- "I know ... where do I start?" - Asked quite confidently Ewa what shocked me and brunet.
- "Maybe from the beginning?" - He proposed to her boyfriend while stroking her cheek. I felt quite uncomfortable in the company of this young couple of lovers, but was glad that Eva was lucky the boy she loves.
- "Okay. So I started from the fact that I missed the bus to work (Ewa moonlights as a waitress in a small cafe. She know that Mr. Smith all worthwhile, but wants to learn self-reliance so she said she wants to pay anything but half the rent so agreed), so I had to go skrutami, so as not to be late "- told it with such lightness and ease that even a shock was that it happened to her something like this -" I know it's dangerous, but the boss to get me fired if I again time was late, but, unfortunately, not even figured into place "- and at this point the tide of peace descended sharply down. Her tears ran down my legs. At the sight I got ciarek, but told hereinafter - "When I entered the last stretch of the alley, which is close to restouracji appeared ..".
- "he .." - Lukas He finished behind her as if he knew 100 percent that knows this person.
- "He?" - I repeated the boy sheepishly.

- "Yes ... he" - said Eva - "Cameron ..."